De traan van de soldaat deed hem bijna verdrinken.
In mijn worsteling met zijn verhaal,
realiseerde ik me dat ons verdriet nooit genezen is.
De pijn blijft altijd bij hem,
en zijn familie stond aan onze zijde in de strijd.
Het leed moest een weg naar buiten vinden.
Velen omarmden ons,
en onze ogen vertelden meer dan woorden ooit konden.
Ik blijf vechten, ook nu nog.
Het verdriet laat me niet los;
het raakt me elke dag opnieuw.
Ik hoop op een tijd waarin ik jullie mag verlaten,
om mijn tranen mee te nemen.
©Jean van Gasteren 17-05-2024
Vertaling naar het Oekraïens 19-12-2025
Переклад українською мовою 19-12-2025
Сльоза солдата практично потопила його.
У моїй боротьбі з його історією
я зрозумів, що наша печаль ніколи не загоїться.
Біль завжди залишається з ним,
а його родина стояла на нашому боці в боротьбі.
Страждання повинно було знайти вихід.
Багато людей обнімали нас,
а наші очі говорили більше, ніж будь-які слова.
Я все ще борюся, навіть зараз.
Печаль не відпускає мене;
вона торкається мене кожного дня знову.
Я сподіваюся на час, коли зможу вас залишити,
щоб забрати свої сльози з собою.
—
Автор описує тривалі біль і печаль солдата, який бореться зі своїми емоціями та впливом війни. Спільне страждання пов’язує як його, так і його родину, в той час як автор виражає їхню спільну боротьбу та надію на краще майбутнє. Бажання зрештою залишити тягар печалі разом із слізьми підкреслює інтенсивність їхнього досвіду.

Één reactie op “De traan van een soldaat – Сльоза солдата”
De schrijver beschrijft de blijvende pijn en het verdriet van een soldaat, die worstelt met zijn emoties en de impact van oorlog. Het gedeelde leed verbindt zowel hem als zijn familie, terwijl de schrijver hun gezamenlijke strijd en de hoop op een betere toekomst uitdrukt. De wens om uiteindelijk de last van verdriet achter te laten, samen met de tranen, benadrukt de intensiteit van hun ervaring.