HET ONTSTAAN
Met mijn naam Jean en de term “mr. Plakaat” wil ik een metafoor creëren: in plaats van muren te graffiteren, kies ik voor houten plakaats. Dit benadrukt mijn unieke benadering van kunst, waarbij ik ruimte creëer voor expressie en verbinding op een andere manier.
Voor dit nieuwe Maastrichtse festival “Graffiti Maastricht” ben ik op zoek naar “creatieve geesten” waarvoor ik nog opzoek ben naar een verrassende en geschikte locatie in Maastricht.
LAAT JE INSPIREREN, KOM IK NEEM JE MEE
In de bruisende stad Maastricht, achter de oude stenen van de kerken en de schilderachtige pleinen, verborgen zich verhalen die niet gehoord werden. Maar op diezelfde muren, palen en bruggen, bracht graffiti deze verhalen tot leven.
Jean, een jongen van zeventien, had altijd al een passie gehad voor tekenen. Zijn notitieboekjes zaten vol met schetsen, maar zijn echte droom was om zijn kunst in het openbaar te delen. Op een warme zomeravond, gewapend met spuitbussen in verschillende kleuren, besloot hij de oude, beschimmelde muur naast een verlaten fabriek te gebruiken als zijn canvas. De muur was een trieste plek, maar dat zou het niet langer blijven.
Jean begon met het tekenen van een enorme phoenix: een symbool van wedergeboorte en hoop. Terwijl hij zijn penseelstreken aanbracht, voelde hij een mix van opwinding en zenuwen. Elk kleurverloop bracht hem dichter bij zijn doel. In de lucht hing een gevoel van vrijheid; het was alsof de stad eindelijk hoorde wat hij te zeggen had.
De volgende ochtend, toen de zon opkwam, passeerde een groepje jongeren het pad langs de muur. Hun ogen werden groot van verbazing. “Wow, wat is dit?” vroeg een meisje met een glinsterende arm vol tattoos. Ze begonnen selfies te maken voor de mural, en al snel verspreidde de foto zich als een lopend vuurtje op sociale media. Jean ontdekte dat zijn kunst niet alleen zichtbaar was; het had de kracht om mensen samen te brengen.
Niet iedereen was blij met de verandering. Een lokale ondernemer, mr. Plakaat, schudde zijn hoofd bij het zien van de graffiti. “Dit is geen kunst,” zei hij. “Dit is vandalisme!” Hij dreigde de muur opnieuw te laten schilderen, wat leidde tot een clash tussen voor- en tegenstanders. Jean voelde de druk toenemen en wat begon als een creatieve uitlaatklep, had nu de aandacht van de hele stad getrokken.
In plaats van zich terug te trekken, besloot Jean in gesprek te gaan met de bewoners. Hij organiseerde een buurtbijeenkomst en nodigde mensen uit om hun mening te delen. Tijdens de bijeenkomst sprak hij met passie over wat zijn kunst betekende. “Graffiti geeft stemmen aan degenen die niet gehoord worden,” zei hij. “Het is een manier om te laten zien wat ons beweegt.”
Na de bijeenkomst begon men de waarde van de graffiti te zien. Mensen deelden hun eigen verhalen en ideeën, en gezamenlijk ontstond het idee om een graffiti-festival te organiseren.
MIJN EERSTE GEDACHTEN
Kunstenaars vinden die de stad Maastricht verfraaien.
MIJN DOEL
Een jaarlijks terugkerend graffiti-festival waarop mensen uit Maastricht en de weide omgeving samenkomen om kunst en cultuur te vieren.
Geen muren maar plakaats die de verhalen vertellen.
ZIN OM MEE TE DOEN?
Stuur je mail naar GraffitiMaastricht en we houden contact.
Je naam en telefoonnummer zijn belangrijk in je mail te vermelden.
Jean van Gasteren
NLmeldpunt.